Jan van Dijk is een gevoelsmens en laat zich graag meevoeren door wat er met hem gebeurd.
Als hij bijvoorbeeld een boek leest ontstaan er beelden, maar ook als hij om zich heen kijkt, komen allerlei indrukken subjectief maar heel direct binnen. Deze waarnemingen, vertellingen, vertaalt hij in de vorm van een schilderij en verwoorden daarmee zijn stemmingen, fantasie en zijn verbeeldingskracht.

Hij is vooral geboeid door het creatieve aspect van rangschikken en herbeleven zodra hij aan het schilderen is en hij zonder toeters en bellen op zoek is naar de kale werkelijkheid die hij  van veelheid ontdoet. In dat proces kan het soms flink zoeken zijn en je kunt in zijn doeken waarnemen dat hij daarbij soms veel durft en hij zich zichtbaar heeft laten gaan. Maar hoe spontaan zijn werk ook oogt er is heel goed over nagedacht. Dat blijkt uit de schilderijen die duidelijk laag over laag zijn opgebouwd.

Voor hem geldt kort gezegd: de interessantste dingen oppikken en met wikken en wegen, met snel en slow, met gevoel en ratio zoeken naar een subjectieve maar juiste balans in de gelaagdheid.

Dat kun je ondervinden door er samen naar te kijken en zodoende een ervaring te delen, die soms een nieuwe betekenis aan zijn werk kan geven.

Deze uitwisseling maakt kunst zo bijzonder en boeiend.  

Een schilderij staat voor hem symbool voor ons fundamenteel verlangen tot communicatie.

Schoonheid door eenvoud, dat is de essentie die Jan wil delen.